0
proizvoda u Vašoj korpi
zena-crvene-kose

Žena crvene kose

Pamuk Orhan

Cijena: KM
Cijena za članove kluba knjige već od: KM
Dodaj u korpu

 U svom novom romanu Žena crvene kose, Orhan Pamuk nas vodi u predgrađe Istanbula osamdesetih godina prošlog stoljeća, te nam kroz potresnu ljubavnu priču jednog gimnazijalca otkriva labirinte ljudskog grijeha.

Tih osamdesetih godina nedaleko od Istanbula majstor Mahmut i njegov šegrt, “mladi gospodin“ Džem, kopajući bunar na tradicionalan način, pokušavaju pronaći vodu. U istom mjestu tajanstvena glumica svake večeri nastupa u žutom šatoru putujućeg pozorišta iznova pripovijedajući stare mitove i legende.

Roman nam otkriva kako je mladi junak spoznao ljubav, ljubomoru, osjećaj odgovornosti

i slobode, propitujući u isto vrijeme odnos očeva i sinova, “autoriteta“ i pojedinca u različitim civilizacijama.

Čitatelj se u Ženi crvene kose iznova upoznaje s dva značajna mita, jednim sa Zapada, Sofoklovim Kraljem Edipom (ubistvo oca) i drugim s Istoka, Firdusijevim Rustemom i Suhrabom (ubistvo sina), te biva suočen s pitanjem koliko drevni tekstovi utiču na naš svakodnevni život.

 

 Pročitajte nekoliko prvih stranica 

Zena crvene kose.pdf


Proizvod je dostupan: DA
Izdavač: Buybook
Biblioteka: Nobelium
Prevod sa: turskog Sabina Bakšić i Alena Ćatović
ISBN: 9789958303142
Godina izdanja: 2016
Broj stranica: 232
Težina: 261
Tip uveza: meki

O autoru

Orhan Pamuk rođen je u Istanbulu 1952. godine. Odrastao je u kvartu Nišantaši u velikoj porodici nalik onim opisanim u romanima Crna knjiga i Gospodin Dževdet i sinovi. Kao što pripovijeda u autobiografskoj knjizi Istanbul, od djetinjstva do dvadeset druge godine intenzivno je slikao i vjerovao da će u budućnosti postati slikar. Maturirao je na američkom koledžu Robert u Istanbulu. Studij arhitekture na Istanbulskom tehničkom univerzitetu napustio je nakon treće godine shvativši da neće postati arhitekt i slikar te prešao na studij žurnalistike na Istanbulskom univerzitetu. Kada je s dvadeset tri godine odlučio postati romanopisac, potpuno se predao pisanju. Svoj prvi roman Dževdet-beg i sinovi objavio je 1982. godine i za njega dobio nagrade za najbolji roman Orhan Kemal iMilijet. Naredne godine objavio je roman Tiha kuća koji je nakon prevoda na francuski 1991. godine dobio nagradu Prix de la Découverte Européene’. Roman Bijela tvrđava (1985) koji govori o neobičnom odnosu zarobljenog Venecijanca i osmanskog naučnika prvi je preveden na više jezika i tako autoru stekaomeđunarodnu slavu. Iste godine otputovao je sa suprugom u Ameriku i kao gost-predavač boravio u periodu 1985 – 1988. na Univerzitetu Columbia u New Yorku. 1990. godine objavio je roman Crna knjiga u kome je kroz priču o advokatu u potrazi za nestalom suprugom opisao ulice, historiju, duh i tkivo Istanbula. Roman je nakon prevoda na francuski nagrađen Prix France Culture proširivši kako u Turskoj tako i u svijetu, slavu autora uvijek spremnog da s jednakom strašću pripovijeda o prošlosti i sadašnjosti. 1991. godine rodila mu se kćerka po imenu Ruja. Tri godine kasnije objavio je poetski roman Novi život, pripovijest mladog studenta, opčinjenog tajanstvenom knjigom. 1994. godine izlazi njegov roman Zovem se Crvena koji govori o osmanskim i iranskim iluminatorima, percepciji i načinu slikanja drugačijem od onog na Zapadu, ljubavnim i porodičnim intrigama. Taj Pamukov roman dobio je priznanja: Prix du Meilleur Livre étranger (2002) u Francuskoj, Grinzane Cavour (2002) u Italiji i International Impac-Dublin (2003) u Irskoj. Od sredine devedesetih Orhan Pamuk je svojim člancima o ljudskim pravima i slobodi misli zauzeo kritički stav prema Republici Turskoj. Tekstove koje je objavljivao u različitim novinama i časopisima u domovini i inostranstvu prikupio je u knjiziDruge boje (1999). Tri godine kasnije izlazi i njegov roman Snijeg za koji je rekao: „Moj prvi i posljednji politički roman.“ Ova knjiga koja pripovijeda o nasilju i napetosti u gradu Karsu između islamista, sekularista, vojske, turskih i kurdskih nacionalista svrstana je prema New York Times Book Review-a u deset najboljih romana 2004. godine. Djelo Istanbul objavljeno 2003. godine predstavlja memoare u kojima iznosi svoja sjećanja iz djetinjstva sve do dvadeset druge godine života kao i eseje o Istanbulu popraćene fotografijama iz privatnih albuma, djelima zapadnih slikara i domaćih fotografa. Ovom autoru čije su knjige prevedene na 62 jezika i prodane u dvanaest miliona primjeraka dodijeljen je počasni doktorat na mnogim univerzitetima. Udruženje njemačkih izdavača uručilo je Orhanu Pamuku 2005. godine Nagradu za mir, najprestižniju iz oblasti kulture u Njemačkoj koja se dodjeljuje svake godine još od 1950-te. Također, i roman Snijeg nagrađen je Le Prix Médicis étranger, nagradom za najbolji roman. Iste godine časopis Prospect svrstao ga je među stotinu svjetskih intelektualaca a časopis Time 2006. odabrao ga je među stotinu najutjecajnijih ljudi na svijetu. Pamuk koji je počasni član Američke Academy of Arts and Letters i kineske Akademije društvenih nauka, jedan semestar u godini predaje na Univerzitetu Columbia. Kada je 2006. dobio Nobelovu nagradu za književnost, postao je prvi Turčin nagrađen tim priznanjem. Dvije godine kasnije Pamuk objavljuje roman Muzej nevinosti koji se bavi temama ljubavi, braka, prijateljstva i sreće iz perspektive individualnog i društvenog; dok dvije godine kasnije izlazi knjiga Dijelovi pejzaža sastavljena od reportaža i tekstova o njegovom životu počevši od djetinjstva te odnos prema književnosti. Predavanja koja je držao na Univerziteu Harvard 2009. pretočio je u knjigu pod naslovom Iskreni i zamišljeni romanopisac objavljenu 2011. godine. 2012. je u Istanbulu otvorio Muzej nevinosti i izdao njegov katalog nazvan Nevinost predmeta. 2013. izlazi Pamukova knjiga pod naslovom Ja sam drvo u kojoj je okupio najljepše odlomke iz svojih knjiga.

 

www.orhanpamuk.net

 

Više informacija